«اَلّذُنُوبُ الدُّاءُ وَالدَّواءُ اَلأِ ستِغفارُ وَالشِّفاءُ اَن لا تَعوُدَ»

گناهان دردند،دوای آن طلب آمرزش از خداو شفای آن باز نگشتن بگناه است.

گناهان چو بیماریند و مرض         ترااگر علاج است بگناه است

بود دارویش مغفرت خواستن        شفایش خود از جرم پیراستن

« اَلتَّبَهُّجُ بِالمَعاصی اَقبَحُ مِن رُکُوبُها»

شادی بر گناهان زشت تر از انجام آن است .

نشاید شدن شادمان از گناه          نخواهی گر افتی بروز سیاه

بود شادمانی بوقت گنه               بتر زاصلِ آن بهرگم کرده ره

« اَلعاقِلُ اذِاسَکَتَ فَکَرَوَاِذا نَطَقَ ذَکَرَوَاذِانَظَرَاِعتَبَرَ»

دانا بگاه خاموشی می اندیشد ووقت گفتن بیاد خدا است و هنگام دیدن پند می آموزد .

چو بیند،بگیرد خردمند پند                    زظاهرفریبی بیفتد به بند

چو خاموش باشد بفکراندراست      چو گوید،بتسبیح وذکراندر است

«اَعِلمُ یَرشُدَکَ وَاَلعَمَلُ یَبلُغُ بِک الغایَةَ» 

دانش رهبر تو است و عمل ترابا آخرین پایۀ کمال میرساند.

بود دانشت رهبرورهنمای           بدانش شناسی تو ذات خدای

شود کامل ازعلم و دانش عمل    گرت نیست دانش ،بروای دغل

«اَلَّسَّیِّدُ مَن تَحَّمَلَ اَثقالَ اِخوانِه وَاَحسَنُ مُجاوَرَةَ جَیرانِه»

آقا کسی است که بابرادرنش را بر دوش کشد و به همسایگانش نیکی کند.

سری را سزد رتبت سروری،       کسی را بود بر کسان برتری

که برتن کشد بار یاران خویش     به همسایه نیکی کند هرچه بیش

«اَلإیمانُ مَعرِفَةٌ بِالَقَلبِ وَاِقرارٌ بِالِلّسانِ وَعمَلٌ بِالإَرکانِ»

ایمان با شناخت قلبی و اقراربزبان و عمل باعضاءبدست میاید .

زار کان ایمان تو پرسی اگر      سه باشد ،بگویم ترا سر بسر

نخستین بدل معرفت بایدت        دو اقرار،سوم عمل شایدت

«اَلمالُ وَبالٌ عَلی صاحِبِه اِلّا ماقَدَّمَ مِنهُ»

مال برای صاحبش وبال است مگر آنچه ازآن(برای آخرتش) پیش فرستاده باشد.

بود مال بر صاحب آن و بال       مگر داده باشد براه او سوال

مگر در رضای خداوند خویش    فرستاده زان مال چیزی به پیش

«اَلإمَلُ کَالسَّرابِ یَغُرُّ مَن راهُ ویَخلِفُ مَن رَجاه»

آرزو مانند سراب است بیننده اش رامیفریبد و امیدوار بخودش را مأیوس میسازد .

سرابی فریبنده است آرزو        چو جوینده نزدیک گردد باو

شود دور و بفریبد او را سراب   امیدش شود لاجرم نقشِ آب

«اَلصَّبرصَبرانِ صَبرٌ عَلی ما تَکَرهَ وَصَبرٌ عَلی ماتُحِبُّ»

صبر دوتااست ،یکی صبر بر چیزیکه آنرا نمیخواهی ودیگری صبر برآنچه آنرا می خواهی.

دو صبراست صبرای پسندیده خوی    چنو کیمیائی نیابی مجوی

یکی صبر بر آنچه داری تو دوست     دگر صبر برآنچه منفورت او است

«اَلمَتعُ الجَمیلُ احَسَنُ مِنَ الوَعدِ الطَّویلِ»

بخوبی کسیرا محروم کردن بهتر از وعدۀ دراز دادن است .

نخواهی چو کردن نیازی ادا     چه بهتر که باشد بلطف و صفا

شود وعدۀ بخششت گردراز      نکوتر که ازآن کنی احتراز

به مناسبت فرارسیدن نیمه شعبان بایاری صاحب الزمان (عج) تغییرات اساسی در وبلاگ صورت می گیرد که انشالله ثواب این کار به سید برسد ؛از این هفته بایک پست به نام (هزار گوهر )که منتخب کلمات قصار حضرت امیر المومنین علیه السلام در نهج البلاغه همراه با ترجمه روان با نظم ونثر فارسی می باشد اختصاص می دهم .انشالله بادر راس گذاشتن سخنان آن حضرت در برنامه های روزمره بتوانیم کاستی های زندگی را برطرف کنیم .

انا المهدى؛ من موعود زمانم، صاحب عصر، پرورده دامن نرگس و آورنده عدل خدا.

من مهدى، قائمه گيتى، خرد هستى و ادامه خدايم.

شكيب شما در سراشيب عمر. ميوه باغ آفرينش، فراخى آسمانها و نجابت زمين.

من گريه‏هاى شما را مى‏شناسم.

با انتظار شما هر شام ديدار مى‏كنم.

نغمه‏گر ندبه‏هاى شما در ميان كاج هاى غيبتم.

اشك هاى شما آينده من است.

دلتنگي هاى من، گشايش بخت ‏شماست.

من موى گره در گرهم را نذر پريشان شمايان كرده‏ام .

انا المهدى؛ من موعود زمانم، پرورده دامن نرگس و آورنده عدل خدا.

با من از همه آنچه در دل داريد بگوييد.

از گرانى بار انتظار؛

از تيرگى شبهاى غيبت؛

از هيمنه جور؛

از هيبت گناه، از فريب سراب، از دروغ خنده‏ها و از دورى اقبال.

من با ندبه‏هاى شما مى‏بالم.

من تنگى دل شما را مى‏شناسم.

من برق چشم شما را مى‏ بينم .

گرمى دست‏هاى شما، چراغ خيمه صحرايى من است.

انا المهدى؛ من موعود زمانم، صاحب عصر، پرورده دامن نرگس و آورنده عدل خدا.

از دورى و ديرى با من بگوييد. جز من كسى حرف شما را باور نمى‏كند.

جز من كيست كه بداند روزگار شما چگونه روزگارى است؟

جز من كيست كه بداند زخم شما، شكوفه كدام غم است؟

گريه شما، جارى چه اندوهى است؟

و خنده شما تا كجا شكوهمند است؟

مرا باور كنيد.

من تنهايى شما هستم.

اسب آرزوهاى شما، تنها در چمن ظهور من چابك است.

پرنده اميد شما را من پرواز مى‏دهم.

و آشناترين رهگذر شهر شما منم.

اناالمهدى؛ من موعود زمانم، پرورده دامن نرگس و آورنده عدل خدا.

مرا بخوانيد و بخواهيد.

مرا تا صبح ظهور، انتظار كشيد.

مرا كه چون پدران روستايى، با دستمالى از مهربانى به سوى شما مى‏آيم.

با يك سبد انار؛

يك طبق سيب؛

و يك سينه سخن.

من شما را از گريه‏هاى شما مى‏شناسم و شما مرا از اجابت‏هايم.

امسال، باران گرسنه خاك است.

ابرها ديگر نمى‏بارند.

خورشيد به ناز نشسته است.

بهار خرمى نمى‏كند.

آيا از ياد برده‏اند كه شما جمعه‏ شناسان هفته انتظاريد؟

نمى‏دانند شما شب ها مرا به خواب مى‏بينيد؟

و روزها

زمين را با آهن اندوه مى‏شكافيد؟

امسال زمين ركاب نمى‏دهد،

و گريه انتظار، شما را امان.

من مى‏آيم، كه هر سال، بهار آمدنى است.

من مى‏آيم كه سفره شما بى ‏نان نباشد.

و هفته شما، بى ‏جمعه.

اناالمهدى؛ من موعود زمانم. صاحب عصر، قائمه گيتى، خرد هستى، پرورده دامن نرگس و آورنده عدل خدا.

به مناسب فرارسیدن نیمۀ شعبان نمایشگاه عطش که نمادی از مسجد مقدس جمکران،خیمه امام خیمه زمان (عج)و ... می باشد در شیراز برپا میشود .

 زمان افتتاح نمایشگاه : شنبه 26/5/1387 راس ساعت 4 بعدازظهر

مکان :شهرک گلستان فلکه دوم مسجد خاتم الانبیاء

در ضمن نمایشگاه به مدت یک هفته بر پا می باشد.

به زودی تعدادی از عکسهای نمایشگاه را در همین پست قرار می دهم .

             بی تو من زنده نمانم

بی تو طوفانزده دشت جنونم ،

صید افتاده بخونم

تو چسان میگذری غافل از اندوه درونم

بی من از شهر سفرکردی و رفتی

بی من ازکوچه گذر کردی و رفتی

قطره ای اشک فروریخت به چشمان سیاهم

تاخم کوچه به دنبال تو لغزید نگاهم تو ندیدی

نگهت هیچ نیفتاد به راهی که گذشتم

چون درخانه ببستم،دگر از پای نشستم

گوییا زلزله آمد،

گوییا خانه فرو ریخت سرمن

بی تو من در همه شهر غریبم

بی تو کس نشنود ازاین دل بشکسته صدایی

برنخیزد دگر ازمرغک پر بسته نوایی

 تو همه بود ونبودی  

                 تو همه شعرو سرودی

چه گریزی زه برمن

                      که زکویت نگریزم

گربمیرم زغم دل

                 به تو هرگز نستیزم

                                من ویک لحظه جدایی،

                                                             نــتــوانـــم ،نــتــوانـــم

             بی تو من زنده نمانم.

میلاد باسعادت خون خدا،ارباب العاشقین،ابا عبدا... الحسین (ع)را خدمت امام زمان(عج)وخدمت سیدذاکرعزیز و تمامی عزیزانم تبریک عرض می نمایم.

گم شده ام در شکن زلف تو در تـوی حسین              بر دوجهان نمی دهــم یک تارگیسـوی حسین

   منتظـــــرم کجـا وکی می بزنـــــم از کف وی             کشته شـوم سر بنـــهم بر روی زانوی حسین

   عقل ضعیف من کجاحریف عشق تو میشود              چگونه جان به در بـرم از دام گیسوی حسین

   دل ز جهان بریده ام تابه رخش یک نظر کنم             شنــیده ای ندیـــده ای رخسـارنیکـوی حسین

   نیـــاز من نمـــاز من دلبـــــرو دلنـــــواز من             جان دهــم مستــونه د رمحراب عـشق حسین

   دل نبــود مطیــــع من عشـق تو شفیــــع من             بیـم قیــامت نبود با قــــامت دلـجـــوی حسین

 از تو ما را حديثي در سينه هست و غمي جانکاه بر دل، که شوق انگيزترين حوادث ،غرورآفرين ترين وقايع، شادي آورترين اتفاقات، شيرين ترين گفتارها و نغزترين رفتارها توان اين که خنده اي بر لبان ما بنشاند در خود  نمي بيند.

مگر نه با ولادت تو،

                 عشق متولد شد،

                                رشادت رشد کرد،

                                             شهامت رنگ گرفت،

                                                                    ايثار معنا؛

                                                                                  شهادت،

                                                                                               قداست؛

                                                                                                           و خون،

                                                                                                                         آبرو گرفت؟

مگر نه با ولادت تو، زلال ترين تقوا از چشمه سار وجود جوشيد؟

مگر نه با ولادت تو " موج"، موجوديت يافت؟

مگر نه اين که " نسيم" با تولد تو متولد شد و

مگر نه " صاعقه" اولين نگاه تو در گهواره بود و

مگر نه "عشق" در کلاس تو، درس مي خواندو

مگر نه " ايثار" به تو مقروض شد و

مگر نه " آفرينش" از روح تو جان گرفت؟

پس چرا ما خبر " ولادت"  تو را هم که مي شنويم، بغض گلويمان را مي فشرد؟

پس چرا ما در روز ولادت تو نيز اشک، پهناي صورتمان را فرا مي گيرد؟

از تو ما را حديثي در سينه است و غمي جانکاه بر دل؛ همان غمي که دل آدم را شکست و ياد تواش گرياند.

پيامبر، آنگاه که تو پا به عرصه ظهور نهادي، گلويت را بوييد و اشک دلش، بوسه را بر گلوي تو طراوتي ديگر بخشيد.

همان حديث که توان از تن علي ربود و بر بيابانش ايستاند و ناله اش را به آسمان رساند که:

" ههنا مناخ رکابهم و موضع رحالهم و ههنا مهراق دمائهم فتية من آل محمد..."

اينجاست قتلگاه حسين، خون عزيزان محمد بر پيشاني اين خاک جاودانه مي شود.

 همين جا کاروان عشق درنگ مي کند و بار بر زمين مي نهد، وادي معاشقه اينجاست.

همينجاست که پيامبران و فرشتگان صف در صف، گوش به راز و نيازي عارفانه مي سپرند.

اين جاست که فرياد خون آلودِ" الهي رضاً برضاک" سينه آسمان را مي شکافد و بر رضايت خداوند، چنگ مي زند و آسمان از اين درد مي شکند و زمين بر خود مي پيچد.

میلاد پربرکت مظهر شجاعت ووفاداری ساقی کربلا عباس بن علی (ع) و روز جانبازرا خدمت صاحب الزمان (عج) و خدمت سیدذاکر عزیز و تمامی عزیزانم تبریک عرض می نمایم.  

                       عید مبعث مبارک

تبریک به سید جواد...

               تبریک به مسافر هفت شهر عشق...

                                                    تبریک به تمامی سادات...

                          چقدر جاتون خالیه ...

          در جهان هم پرده دار ماست او               روز محــشر اعتبـــــــار ماست او 

 سالروز شهادت باب الحوائج امام موسی کاظم (ع)را خدمت صاحب الزمان و تمامی عزیزانم تسلیت عرض می نمایم.

- سلام بر تو که وارث نيکان و آبروبخش نياکاني.

- سلام بر تو که نيازمندان را باب الحوائجي.

- سلام بر نام معطر و زيبايت ، که الهام بخش ِ صبوري ، شکيبايي ، بردباري و حلم است.

- سلام بر سجاده اي که از اشکهايت خيس مي شد.

- و بر زميني که پيشاني و صورت بر آن مي نهادي.

- و بر آن دستها ، که به درگاه خدا مي گشودي.

- سلام بر آن گوهرهاي غلطاني که از آسمان چشمانت بر گونه ي نوراني ات مي چکيد.

- سلام بر غـُل و زنجيري که از بوسه بر دست و پايت قداست يافت.

- سلام بر مرقد نورافشانت ، که آسمان تيره عراق را روشن و جانهاي شيعيان مظلوم آن ديار را گلشن ساخته است.

- سلام بر تو ، بر پدران و فرزندانت و بر شيفتگان و پيروانت.

- سلام بر تو ، که مايه افتخار اسلامي و شيعه به وجود تو مي بالد.

- ايران ، همراه عشق تو ، پيکر فرزندان بسياري از نسل تو را در آغوش کشيده است.

- خراسان ، راضي است که " رضا" ي تو را دارد.

- شيراز ، حمد مي کند که " احمد" تو در آنجاست.

- قم به خود مي بالد که عاصمه ي  تشيع و فقاهت ، " معصومه" تو را در بردارد.

- سلام بر تو و بر اراده و صبوري ات.

- سلام بر تو ، که حکومت ستم ، از نستوهي تو به ستوه مي آمد.

- زندانبانان ، اسير صفا و عبوديت تو مي شدند.

- سلام بر تو و بر تن رنجورت که در ژرفاي تاريک مطامير ، محبوس و معذب بود ، و بر جنازه مطهرت که بر" جسر بغداد" نهاده شد.

- سلام برتو ... امام مظلوم و مسموم ، زجر ديده ي زندان جفا ، رداپوش محنت درراه خدا، جرعه نوش جام بلا و به عشق مولا مبتلا.

- سلام بر تو و برحرم تو در کاظمين ، که قبله ي اهل ولاست و کعبه ي عشق است و منزلگه شوق.

- سلام بر تو ، کاظم آل محمد (ص)!

امروز وقتی اس ام اس رسید امشب حسینیه باز میشه دلم هری ریخت ،هم خوشحال بودم وهم گریون ،نمی دونم چه جوری خودم رو رسوندم اونجا، وقتی به حسینیه رسیدم مملو بود از جمعیت ،قدم که تو حسینیه گذاشتم از خود بی خود شدم بی اختیار اشکم سرازیر شد یاد اون شب افتادم و صدای انفجار جیغ و صدای یا حسین و یازهرای بچه ها.

محل قتلگاه ،دیوار مخروب شده ،سقف فرو ریخته ،تابوت های شهدا .

یاحسین امشب چه خبره بود ،محل شهادت هرکدوم از شهدا رو تابوت گذاشته بودند ...

شهیده راضیه کشاورز،

شهیده نجمه قاسم پور،

شهیدان علیرضا و عرفان انتظامی،

شهید غلام موسوی،

 شهیدمحمد مهدوی،

شهید محمدعلی شاهچراغی ،

شهیدغلامرضا هاشمی مروجی ،

شهید علی نصیری،

شهید علی نوروزی،

شهید سیدمحمدجوادعلوی ،

شهید محمدجوکار،

شهیدجواد یاقوت،

اونجا شده عین بهشت ،یه کربلای دیگه ویه قتلگاه دیگه ...